แผงป้องกันการกัดกร่อนด้วยไฟเบอร์กลาสคุณภาพสูง-

แผงป้องกันการกัดกร่อนของ FRP-เป็นวัสดุคอมโพสิตขั้นสูงที่ออกแบบมาเป็นพิเศษเพื่อให้ทนต่อสารเคมีได้ดีกว่า และขาดไม่ได้ในสภาวะทางอุตสาหกรรมและสภาพแวดล้อมที่รุนแรง บอร์ดเหล่านี้ประกอบด้วยเมทริกซ์เรซินประสิทธิภาพสูง-และวัสดุเสริมใยแก้ว โดยผสมผสานความแข็งแรงเชิงกลเข้ากับความต้านทานการกัดกร่อนที่โดดเด่น เป็นทางเลือกที่ทนทานแทนวัสดุแบบดั้งเดิม เช่น โลหะ ไม้ หรือคอนกรีตในสภาพแวดล้อมที่มีการกัดกร่อน

โครงสร้างพื้นฐานของแผงป้องกันการกัดกร่อนของ FRP- ประกอบด้วยชั้นสำคัญสามชั้น: ชั้นเคลือบเจลป้องกัน ชั้นเสริมใยแก้ว และชั้นเรซินรองรับ ชั้นเคลือบเจลซึ่งโดยทั่วไปแล้วทำจากโพลีเอสเตอร์ไม่อิ่มตัวหรือเรซินไวนิลเอสเตอร์ จะก่อตัวเป็นชั้นกั้นด้านนอกสุด ทำให้เกิดพื้นผิวที่เรียบและไม่มีรูพรุน-ซึ่งต้านทานการซึมผ่านของสารเคมีและการเสื่อมสภาพของรังสียูวี ด้านล่าง มีการจัดวางวัสดุเสริมใยแก้วในรูปแบบของเสื่อหรือผ้าทอ ซึ่งให้ความแข็งแรงเชิงกลแก่กระดาน และรับประกันว่าจะสามารถรับน้ำหนักและแรงกระแทกของโครงสร้างได้ เรซินรองพื้นมักเติมสารยับยั้งการกัดกร่อน ช่วยเพิ่มความทนทานโดยรวมของกระดานและการยึดเกาะระหว่างชั้นต่างๆ ผู้ผลิตสามารถปรับแต่งความหนาของแต่ละชั้นได้ (ตั้งแต่ 2 มม. ถึง 15 มม.) ตามความต้องการใช้งานเฉพาะ ทำให้เกิดความสมดุลระหว่างน้ำหนักและประสิทธิภาพ

คุณสมบัติที่โดดเด่นที่สุดประการหนึ่งของแผ่นป้องกันการกัดกร่อน-คอมโพสิตไฟเบอร์กลาสคือ ทนทานต่อสารเคมีได้อย่างกว้างขวาง มีความทนทานดีเยี่ยมต่อสารกัดกร่อนหลายชนิด รวมถึงกรด (เช่น กรดซัลฟูริกและกรดไฮโดรคลอริก) เบส (โซเดียมไฮดรอกไซด์ น้ำแอมโมเนีย) เกลือ ตัวทำละลาย และน้ำเสียทางอุตสาหกรรม ต่างจากแผ่นโลหะที่จะเกิดสนิมหรือสึกกร่อนเมื่อสัมผัสกับสารเคมีดังกล่าว แผ่นไฟเบอร์กลาสสามารถรักษาความสมบูรณ์ของโครงสร้างได้แม้ว่าจะสัมผัสกันเป็นเวลานานก็ตาม การทนทานต่อสารเคมีนี้ได้รับการตรวจสอบผ่านการทดสอบที่เข้มงวด เช่น การทดสอบความทนทานต่อสารเคมีตามมาตรฐาน ASTM D543 โดยนำตัวอย่างแช่ในสารละลายต่างๆ นานสูงสุด 30 ถึง 90 วัน โดยมีการสูญเสียน้ำหนักน้อยที่สุด (<1%) and no obvious signs of degradation, such as cracking, bubbling, or discoloration.

นอกจากความทนทานต่อสารเคมีแล้ว แผ่นป้องกันการกัดกร่อนของคอมโพสิตไฟเบอร์กลาส-ยังมีคุณสมบัติทางกลที่ดีเยี่ยมอีกด้วย มีความต้านทานแรงดึงสูง (50 - 150 เมกะปาสคาล) และความต้านทานการดัดงอ (80 - 200 เมกะปาสคาล) เทียบได้กับโลหะบางชนิด แต่มีน้ำหนักเบากว่ามาก (ความหนาแน่น 1.5 - 2.0 กรัมต่อลูกบาศก์เซนติเมตร ในขณะที่เหล็กมีความหนาแน่น 7.8 กรัมต่อลูกบาศก์เซนติเมตร) คุณลักษณะน้ำหนักเบานี้ช่วยลดต้นทุนการขนส่งและการติดตั้ง ทำให้สามารถจัดการได้มากขึ้นใน-โครงการขนาดใหญ่ ความต้านทานแรงกระแทก (15 - 30 กิโลจูลต่อตารางเมตร) ยังสูงกว่าวัสดุที่เปราะ เช่น เซรามิกหรือแก้ว ทำให้มั่นใจได้ว่าสามารถทนทานต่อการชนที่ไม่คาดคิดหรือสภาพอากาศที่รุนแรง เช่น ลูกเห็บ